Staatsloterij versus dromen

message-in-a-bottle-3437294__340

Ook ik ben zo’n kneus die elke maand een staatslot koopt. Tegen beter weten in hoop ik dan weer dat er ook eens geluksschijt op mijn hoop beland met dat gekochte vijfje en dat hoeft dan niet eens met een heel erg groot bedrag. Mijns inziens lijkt het me beter voor de Nederlandse economie om veel mensen blij te maken met 1 miljoen dan 1 mens met 12 of zoiets maar wie ben ik om dat te willen.  Misschien levert dat teveel winkans op voor gepeupel zoals ondergetekende. Minder winkans betekent immers meer spek voor de staatskas.

Ik koop dus maandelijks een vijfde lot, maak zoals vermoedelijk veel mensen doen een flauw grapje met de verkoper over geld ophalen en zie hem de maand erop weer voor een nieuwe kans.  In juni had ik welgeteld 4 euro. Per saldo heb ik al meer gewonnen dan mijn voormalig echtgenoot die,  zolang ik hem heb gekend, maandelijks met een heel lot speelde met hetzelfde eindcijfer en dat nooit meer durfde te veranderen want stel je voor dat ie dan juist wel valt…

Maar mocht het gebeuren dat ie hier valt, ook ik droom van veel kunnen uitgeven en heb een leuke lijst van hebbedingen zoals;

Een Fiat 500 cabrio in karamelkleur met wit leren noppen bekleding. Rijden in een auto wat me doet denken aan een magnum ijsje, hoe heerlijk is dat.
Wekelijks een boeket verse bloemen.  Een appartement in Allicante of Valencia. Nog nooit geweest maar trekt me enorm. Elke week naar de kapper of iets anders van uiterlijke verzorging.
Gestreken lakens op mijn nog aan te schaffen Hastings bed. Nooit meer zelf boodschappen doen. Met af en toe de Picnic en eens per maand mijn Hello Fresh box permitteer ik me nu al die luxe van niet de zooi 8 trappen omhoog te sjouwen maar t kan altijd beter.  Verhuizen staat trouwens ook op dat lijstje. Net als nog meer genieten en leuke dingen doen dan ik al doe.
Mijn kanjers en de Mensen die ik lief heb spontaan kunnen meenemen naar dat appartement in het zonnig zuiden of gewoon even weg naar een andere stad in europa.

Toch maar wat laten optrekken en gladstrijken bij mezelf.
Bij gebrek aan een lief regelmatig een meneer boeken voor het in-en externe fysieke onderhoud die na de gedane arbeid gaat en ik lekker breed kan slapen zonder te denken aan hoe morgen, lichaamsgeluiden, geuren en andere niet romantische dingen. Niet meer hopen dat die net verzonden sollicitatie het nu echt gaat worden.  En zo is er nog veel meer te dromen, te wensen en vooral te delen.

Maar meer nog droom ik van minimalistisch leven op een eilandje in de zon. Zonder krant, oorlogsnieuws en rekeningen. Zonder me druk te maken over futiele zaken als straatvuil, hondenkak op de stoep, breed en ruimparkeerders of die kratten en idioot grote tassen op fietsen waardoor je klem staat. Zonder me te ergeren aan bestuurders en toezichthouders die niet lijken te weten dat besturen en toezicht houden ook een baan is en doordat ze dat niet goed wisten een kluit jongeren nu geen examenvreugd hebben. Mijn nagels opvreten van ellende bij een programma als onze centen vanwege onzinnig uitgeven van overheidsgeld , charlatans die frauderen met pgb aanvragen, me niet storen aan alweer een -dividend- konijn uit de hoed van die club die al een paar jaar hoog scoort in tovertrucs. Het mogelijk verrekenen van de gasafschaffing op het gepeupel. De vervuiler betaalt maar niet heus.

De hark en hengel loterij bij burgers zonder zelf aangeschaft lot lijkt een grotere winkans dan het winnen van de staats. Waar ik tegen beter weten in toch aan meedoe in de hoop op een eerlijk gewonnen prijs en het niet uitgekeerde restant van de staatsloterij geen bodemloze grabbelton lijkt te zijn voor lange vingers.

Voor mijn bloeddruk (en nagels) droom ik dus nog maar door van een simpel leven op dat eiland.  Of een eerlijke wereld.
Want eigenlijk ben ik een beetje een wereldverbeteraar. En dat is best eng want dat denken mensen als Trump enzo ook van zichzelf.

 

* Delen is niet alleen leuk maar ook heel erg lief!message-in-a-bottle-3437294__340message-in-a-bottle-3437294__340

10 gedachten over “Staatsloterij versus dromen

Voeg uw reactie toe

  1. Weer een geweldig stuk om te lezen, mooi je realistische dromen verweven in de politieke perikelen van deze tijd.
    Binnenkort maar samen een magnum gaan eten in de hoop dat die veranderd in een fiat 500, of is dat niet realistisch?

  2. ha ha haaa, kijk das weer zo’n visie die ik heerlijk vind!!
    en groot geldbedrag kan ook ik je helaas niet schenken, een gratis bootreisje met een koele witte wijn bijv. kan altijd ( in het weekend)

    Like

  3. Hoi naamgenote. Ik ken dat gevoel hoor; ik koop af en toe een kraslot van ,jawel, 1 euro. Laatst 4 euro winst en ik ging in opperbeste stemming de supermarkt uit. Toch weer mijn boodschappen van die dag “terugverdiend”. En zo blij als een kind dat kan zijn met een loly.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: